top

Naruszenia traktatów międzynarodowych

Ci którzy są zaznajomieni z ustawami dotyczącymi praw człowieka w Chinach, mogą być zaskoczeni faktem, że na przestrzeni ostatnich lat, Komunistyczna Partia Chin (KPCh) podpisała lub ratyfikowała zdecydowaną większość, wszystkich kluczowych międzynarodowych traktatów o prawach człowieka. Rzeczywiście, reżim dumnie przytacza swoje członkostwo 21 międzynarodowych konwencji praw człowieka, na stronie internetowej swojej placówki przy ONZ w Genewie.

W obliczu tych zobowiązań prawnych, pojawienie się kampanii przeciwko Falun Gong prowokuje poważne pytania dotyczące: czy KPCh przystąpiła do tych zobowiązań z dobrą intencją – czy raczej było to tylko w celu odsunięcia międzynarodowej krytyki, nie mając tak naprawdę żadnego realnego i pozytywnego wpływu.

Pośród głównych dokumentów ratyfikowanych przez KPCh należą: Konwencja ONZ w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948r., Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (ICESCR), który jest jednym z dwóch Paktów Praw Człowieka z 1966r., Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur z r.1984 oraz Konwencja o prawach dziecka z 1989r. Ratyfikując powyższe dokumenty, KPCh zobowiązała się przestrzegać zawartych w nich praw.

Jednakże od 1999 roku, reżim systematycznie łamał wiele międzynarodowych postanowień w myśl dążenia do zniszczenia Falun Gong. Wśród nich, te które pierwsze nasuwają się na myśl, to prawo wolności wyznania, wolności wyrażania zdania i opinii, czy prawo bycia wolnym od tortur.

Prześladowania obejmowały również codzienny obszar praw gospodarczych i społecznych, obszary tradycyjnie określane przez KPCh za główne sfery swoich osiągnięć i zasadności władzy. To znaczy, że kiedy praktykujący byli zwalniani z pracy, wyrzucani ze szkół i odmawiano im prawa do uprawiania praktyki, która korzystnie wpływała na zdrowie, tym samym prawo do pracy, edukacji i opieki zdrowotnej, również były naruszone.

Poza ratyfikowanymi dokumentami, KPCh podpisała również inne dokumenty traktujące o prawach człowieka, jak Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (ICCPR) w 1998r. W obliczu prawa międzynarodowego, podpisanie traktatu nie wymaga przyjęcia i wprowadzenia w życie wszystkich zawartym w nich ustaw, ale zobowiązuje sygnatariusza do nie podejmowania działań, które naruszają główny cele dokumentu.

Pomimo złożonych obietnic i tego że KPCh również oświadcza, że reformuje swój system prawny w kierunku wprowadzenia tych zasad, to praktykującym Falun Gong wciąż odmawia się większości praw oznaczonych w ICCPR, m. in. wolności wyznania (Art. 18), prawa do życia (Art. 6), praw dotyczących sądzenia (Artykuły 9, 14, 15 oraz 16), to zaledwie kilka z nich.

Poza obietnicami przestrzegania praw zawartych w powyższych traktatach, KPCh zobowiązała się do zbadania wszelkich naruszeń tych praw, oraz ukarania osób za nie odpowiedzialnych. Wymóg ten jest szczególną cechą Konwencji przeciw Ludobójstwu i Międzynarodowej Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur.

Chociaż prawo karne Chin, pozwala na przeprowadzanie dochodzeń sądowych za takie przestępstwa, to jednak stałą cechą wyróżniającą kampanię przeciwko Falun Gong jest atmosfera całkowitej bezkarności. Urzędnicy państwowi, którzy są najbardziej efektywni w procesie „przemiany” praktykujących na drodze tortur, nie tylko unikają kary, lecz często awansują i otrzymują nagrody podczas uroczystości sponsorowanych przez rząd. Luo Gan, jeden z głównych projektantów prześladowczej kampanii, awansował na Przewodniczącego Zarządu Politbiura.

Pełna lista międzynarodowych traktatów uznanych przez KPCh oraz sposoby, w jakie były lekceważone podczas prześladowań Falun Gong, dostępna jest tutaj.

Polskie Stowarzyszenie Falun Dafa