top

Naruszanie prawa w Chinach

Częstym zjawiskiem jest, że Komunistyczna Partia Chin (KPCh) odrzuca zarzuty wobec wobec kwestii nieprzestrzegania praw człowieka, stosując argument że krytyczne uwagi pod ich adresem, niesprawiedliwie oceniają politykę Chin wedle zagranicznych standardów. Podczas gdy ten argument sam w sobie jest wątpliwy, jest szczególnie nielogiczny w związku z przypadkiem Falun Gong. Jest tak, ponieważ w trakcie prześladowań tej grupy, KPCh nie tylko złamała zobowiązania międzynarodowe, ale w dodatku systematycznie łamie chińskie prawo.

Poza najbardziej oczekiwanym dodatkiem w postaci przypisu, który mówi że: „Władze szanują i przestrzegają praw człowieka,” (Artykuł 33), konstytucja Chińskiej Republiki Ludowej, zawiera ponadto 16 innych przypisów, które określają poszczególne prawa i przywileje. Obejmują one: prawo do wolności wyznania (Artykuł 36), prawo do wolności wyrażania swojego zdania (Artykuł 35), i prawo do kształcenia (Artykuł 46). Są również punkty zabraniające bezprawnego więzienia (Artykuł 37), oraz przemocy wobec kobiet, dzieci i osób starszych (Artykuł 49).

Niemniej jednak, dowody przedstawione na łamach stron tego działu, ukazują że w czasie prześladowań Falun Gong, żaden z powyższych punktów nie był przestrzegany.

Naruszenia prawa nie ograniczały się tylko do przypadku prawa konstytucyjnego. Chiński prawnik zajmujący się prawami człowieka, Gao Zhisheng wskazuje, że w w przypadku traktowania Falun Gong, KPCh łamała przepisy kodeksu karnego Chin, jak również podstawowe zasady prawa, takie jak zakaz stosowania retroaktywnych przepisów prawnych (wiadomości). Organizacja Human Rights Watch w swoim raporcie wskazuje na tzw.„iluzję praworządności”, podkreślając, że przytaczane przez chińskie władze prawo które rzekomo służy za podstawy prawne do zakazu Falun Gong, zostało uchwalone w październiku 1999, pełne trzy miesiące po rozpoczęciu prześladowań (wiadomości).

Innymi słowy, kiedy Jiang Zemin podjął decyzję o prześladowaniu Falun Gong, nie miało to dla niego żadnego znaczenia, że odpowiednie sformułowania w prawie nie istniały, ani że zastosowane środki nie były zgodne z konstytucją – jeżeli prawo, które usprawiedliwiało by jego działania nie istniało, to i tak podjął działania zgodnie ze swoją decyzją, a dopiero potem ustanowił stosowne przepisy.

Rzeczywiście, kampania przeciwko Falun Gong pozostaje stałym przykładem zdolności KPCh do nieprzestrzegania praw konstytucyjnych, które stanowią podstawę systemu prawnego Chińskiej Republiki Ludowej. Ekspert prawa chińskiego, Daniel Chow mówi, że „prawdziwa władza w Chinach, nie jest pełniona według konstytucji, znajduje się ona w rękach Partii Komunistycznej.”

By zobaczyć szczegółową listę poszczególnych ustaw konstytucji ChRL i prawa karnego, naruszanych w czasie prześladowań Falun Gong, przejdź tutaj.

Polskie Stowarzyszenie Falun Dafa