top

Kulturalne odrodzenie


Czymś szczególnie niezwykłym i dodającym otuchy stało się podczas trwających równocześnie w Chinach represji odkrywanie dzięki Falun Gong zapomnianych obszarów przeszłości. Działania te mają prawdziwie twórczy charakter.

Wraz z postępem w praktyce wielu uczniów Falun Gong poddało się urokowi tradycyjnej chińskiej kultury. Wielu z nich nie tylko opisuje to nowoodkryte poczucie jej wartości, ale zaczęło się wręcz przyznawać do fascynacji dziedzictwem kulturowym, z którego wyrasta Falun Gong.

Praktykująca Falun Gong wykonująca taniec z dynastii Tang.

Przynależy ono do okresu przed komunistycznych rządów. Nietrudno zauważyć, że ta spuścizna kulturalna jest nie do pogodzenia z myślą marksistowsko-leninowską.

W chińskim dziedzictwie szanowano harmonię relacji człowieka z przyrodą, doskonalenie cnoty, rozumienie sensu wyciszenia i spokoju, okazywanie szacunku Niebiosom, podczas gdy rządy komunistyczne w Chinach propagowały „walkę klas”, ateizm, „walkę przeciw naturze” i wypieranie się, czy wprost całkowite niszczenie tradycyjnej myśli i kultury. W istocie jest w tym wiele prawdy, że autentyczny chiński duch Falun Gong był odbierany jako ideologiczne zagrożenie dla marksistowskich władców Chin.

To jest powód dla którego w ostatnich latach wielu praktykujących Falun Gong zaczęło odkrywać i nawiązywać do swoich duchowych korzeni, osiągając budujące rezultaty.

Pierwszym z takich akcentów było pokazanie podczas parad barwnych kostiumów pochodzących z czasów dynastii Tang. Początkowo chodziło o to, by oglądającym dać możliwość spojrzenia na Falun Gong z perspektywy, która należy do obszaru kultury.

Przekształciło się to następnie w znacznie poważniejsze i szerzej zakrojone przedsięwzięcia. Kilku praktykujących podjęło się komponowania tradycyjnej muzyki i piosenek, które później także rozpoczęto publiczne prezentować w różnych środowiskach. Inni wzięli do rąk pióra i zaczęli pisać klasyczną poezję chińską, jeszcze inni zrobili użytek z pędzla, malując piękne i kolorowe krajobrazy na płótnie.

Tworzenie dzieł sztuki jest jednym z bardziej znaczących i poważnych nawiązań do dawnego dorobku. W roku 2004 szereg artystów praktykujących Falun Gong połączyło swoje twórcze siły, co zaowocowało wystawą Truth-Compassion-Tolerance, na którą składa się ponad 33 obrazów i rzeźb. Wystawa była prezentowana w przeszło 20 krajach spotykając się z dużym uznaniem u tysięcy ludzi.

Jej przesłanie, tak jak i innych działań artystycznych Falun Gong, odzwierciedla dwie dopełniające się tendencje. Jedna ma oddawać wewnętrzne, duchowe życie praktykujących Falun Gong, a druga to działania podejmowane na zewnątrz zmierzające do zaprzestania prześladowań i dziejącej się w Chinach niesprawiedliwości. Obrazy pokazują więc zarówno medytacje w głębokim wyciszeniu, jak i transparenty rozwinięte podczas protestów na placu Tiananmen.

Równie poważnym przedsięwzięciem jest taniec. Początkowo praktykujący założyli kilka ośrodków kształcących przyszłe pokolenia artystów w stylu klasycznego tańca chińskiego. Taniec ten wolny jest od naleciałości komunistycznej kultury. Ostatecznym zwieńczeniem tych działań jest powstanie zespołu Shen Yun Performing Arts, skupiającego najwybitniejszych tancerzy, śpiewaków, muzyków i kompozytorów. Zanim opuścili Chiny, wielu z nich należało tam do najściślejszej artystycznej elity. Najwyższej artystycznej klasy spektakle  Shen Yun budzą podczas corocznych tournée zespołu zachwyt i wzruszenie u setek tysięcy widzów na całym świecie. Emanują one duchowym pięknem i niosą ludziom przesłanie pełne nadziei.

Uczestniczący w tych oraz innych działaniach podzielają opinię, że twórczość jest częścią ich praktyki, że te dwie strony łączą się ze sobą w harmonijną całość. Mówią o istnieniu bezpośredniej relacji pomiędzy czystością, stopniem wyciszenia wewnętrznego ja, a tym jak odzwierciedla się to na zewnątrz jako nadzwyczajne piękno. Artysta Falun Gong dąży zarówno do osiągnięcia tej czystości jak i głębi wyciszenia.

Wielu artystów przyznaje, że ich sztuka nie jest wynikiem eksperymentu lub sposobem na wyrażanie siebie, lecz jest podporządkowana pewnemu rygorowi formy przekazu umotywowanego chęcią podzielenia się z odbiorcą poczuciem wewnętrznego piękna, którego doświadcza praktykujący. Obrazuje i ożywia językiem twórczości, to co dociera do nas pod postacią suchych apeli i liczbowych statystyk dotyczących prześladowań w Chinach. Dobrze ujmuje to określenie „sztuka altruistyczna”.

Inne formy odrodzenia kulturalnego można odnaleźć w wielu miejscach, dla przykładu obejmuje to tworzenie programów edukacyjnych poświęconych studiowaniu chińskiej kultury, Falun Gong i nauczaniu zasad moralnych, przez tak zwane Szkoły Minghui. Również strony internetowe Falun Gong publikują mnogość artykułów gloryfikujących tradycyjne chińskie cnoty tak, jak przedstawiano to w klasycznych opowieściach i rozważaniach filozoficznych.

Niestety w Chinach publiczne wyrażanie większości klasycznych form ekspresji artystycznej jest obecnie zabronione. Dzięki Falun Gong możliwe staje się dokonanie przełomu w tak funkcjonującej kulturze. W ostatnich latach wielu praktykujących prowadziło i nadal prowadzi w swoich społecznościach z pełną determinacją akcje uświadamiające. Zachęcają one ludzi, by zdobyli się na próbę osądu chińskiego systemu komunistycznego i spróbowali wyobrazić sobie jak mogłoby wyglądać chińskie społeczeństwo bez brzemienia komunizmu.

Przeważa pogląd, że bez dokonania takiej zmiany prawdziwe źródło i siła chińskiej tożsamości – wartości znane jako tradycyjna chińska kultura – na zawsze pozostaną pogrzebane, nieme i okaleczone. Albo nawet gorzej – stanie się ona bezwolnym, martwym narzędziem w rękach represyjnego państwowego aparatu partii.

I z tego też powodu tak wielu praktykujących Falun Gong w Chinach i poza Chinami aktywnie w ostatnich latach rozpowszechniało i nadal rozpowszechnia publikację Dziewięć komentarzy na temat partii komunistycznej (Jiu Ping Gongchandang). Wyniki tych działań są zdumiewające: ponad 90 milionów Chińczyków wypisało się z partii i innych związanych z nią organizacji.

Wraz z postępem w praktyce wielu uczniów Falun Gong poddało się urokowi tradycyjnej chińskiej kultury. Wielu z nich nie tylko opisuje to nowoodkryte poczucie jej wartości, ale zaczęło się wręcz przyznawać do fascynacji dziedzictwem kulturowym, z którego wyrasta Falun Gong.

Polskie Stowarzyszenie Falun Dafa